Lieve Anneke, Rijn, Jeroen en Peter,
Wat een prachtige woorden Rijn, Zo'n verlies blijft altijd in je hoofd, soms wat meer op de voorgrond, zoals nu na 40 jaar. Ik voel me nog steeds schuldig,dat ik jullie toen niet getroost en gesteund heb in die moeilijke tijd. Voor mezelf ken ik de oorzaak, maar daar wil ik nu niet op ingaan. Veel sterkte morgen, we denken aan jullie,
Wim en Els.